انواع پیست کارتینگ و مشخصات فنی آن ها
پیست های کوتاه
هر پیستی که در فضای باز باشد و طول آن کمتر از 1500 متر باشد. میانگین طول و درازای پیست های مهم مسابقه کارتینگ در حدود 1100 متر تا 1200 متر با عرض 7 تا 9 متر می باشد. به طور معمول پیست هایی که برای مسابقات کارتینگ طراحی شده اند دارای پیچ های چپ و راست می باشند که شباهت به مسیرهای رفت و برگشتی جاده ای دارند. هم کارت های دارای گیربکس و بدون گیبکس می توانند در این نوع پیست ها به مسابقات سرعت بپردازند.
پیست های بلند
پیست های بلند برای پیست های فضای باز تعریف شده اند که بیش از 1500 متر طول داشته باشند. این نوع پیست ها به طور اختصاصی برای مسابقات موتور ریس (سرعت) و کارت های دارای گیربکس استفاده می شوند و کارت های بدون گیربکس نمی توانند در این پیست ها به دلیل سرعت بالای مورد نیاز به مسابقه بپردازند. در مسابقاتی که س و- پ ر کارت ها به مسابقه می پردازند گاهی به سرعتی بیش از 250 کیلومتر بر ساعت نیز دست پیدا می کنند.
سو-پر کارت (Superkart) : به کارت های گفته می شود که حداقا 250 سی سی حجم موتور داشته باشند و از گیربکس بهره مند هستند. این کارت ها درای سریعترین شاخه بندی در مسابقات کارت می باشند که در پیست های اتومبیل رانی به طور معمول لپ (دور) Lap را از پیشرفته ترین و گرانترین ماشین های مسابقه به پایان می رسانند. در بعضی از کلاس و دسته بندی مسابقات انگلیس و استرالیا کارت های که گیربکس دار هستند و 125 سی سی حجم موتر نیز دارند در این دسته جای می گیرند.(در پستی مستقل به معرفی کامل مشخصات این نوع کارت ها خواهم پرداخت)
پیست های در فضای بسته
این نوع پیست ها معمولا برای مسابقات غیر رسمی و مهم در فضای بسته بکار می روند که در بعضی موارد با ترکیبی از بخش کوتاهی فضای باز به آن به جذابیت آن افزوده می شود. در این نوع پیست ها معمولا از کارت های مخصوص به آن یا کارت های کوچک که حجمی بین 22.5 سی سی تا 85 سی سی دارند، استفاده می شود که از لحاظ اقتصادی از کارت های تمام سرعت اقتصادی می باشد. در اروپا پیست ها فضای بسته معمولا برای آموزش استفاده می شود که البته برای تمرین مسابقات نیز از آن ها استفاده می شود. این پیست ها چون از اهمیت خاصی برخوردار نمی باشد استاندارد خاصی در زمینه طراحی پیچ ها و مسافت و فاصله خطی هر دور مطرح نمی باشد.
